Leda and the swan

💡 Filmmakers adapting Leda and the swan now center agency, questioning who narrates desire and why.

فیلمسازانی که اقتباس سینمایی از رمان «لدا و قو» را انجام می‌دهند، اکنون در مرکز توجه آژانس‌های فیلمسازی قرار گرفته‌اند و این سوال را مطرح می‌کنند که چه کسی و چرا میل و هوس را روایت می‌کند.

💡 One bronze sculpture reimagines the classical myth of Leda and the Swan, with a saxophone replacing the bird, so the female figure appears to be making music rather than being violated.

یک مجسمه برنزی، افسانه کلاسیک لدا و قو را با یک ساکسیفون جایگزین پرنده، دوباره به تصویر می‌کشد، بنابراین به نظر می‌رسد که شخصیت زن به جای اینکه مورد تجاوز قرار گرفته باشد، در حال نواختن موسیقی است.

💡 So Twombly’s “Orpheus” is connected with his many works addressing “Leda and the Swan,” including a superb 1962 canvas that contains a frenzy of marks in pencils, wax crayons and oil paint.

بنابراین «اورفه» تومبلی با آثار فراوان او که به «لدا و قو» می‌پردازند، از جمله یک بوم نقاشی فوق‌العاده مربوط به سال ۱۹۶۲ که شامل انبوهی از خطوط با مداد، مداد شمعی و رنگ روغن است، مرتبط است.

💡 The sculpture titled Leda and the swan forces viewers to confront violence in marble, not just mythic shorthand.

این مجسمه با عنوان «لدا و قو» بینندگان را وادار می‌کند تا با خشونت در سنگ مرمر روبرو شوند، نه فقط با یک عبارت کوتاه اسطوره‌ای.

💡 A seminar reframed Leda and the swan through contemporary ethics, refusing to let beauty neutralize harm.

یک سمینار، لدا و قو را از منظر اخلاق معاصر مورد بررسی مجدد قرار داد و از اینکه زیبایی، آسیب را خنثی کند، امتناع ورزید.