Kempis

💡 Reading Kempis by lamplight, she rediscovered patience, a scarce resource in a calendar ruled by notifications, metrics, and constantly refreshed expectations.

او با خواندن کتاب کمپیس در نور چراغ، صبر را دوباره کشف کرد، منبعی کمیاب در تقویمی که توسط اعلان‌ها، معیارها و انتظارات دائماً به‌روز شده اداره می‌شود.

💡 He especially recommended St. Augustine’s “Confessions” and Thomas à Kempis’s “The Imitation of Christ.”

او به ویژه «اعترافات» اثر سنت آگوستین و «تقلید از مسیح» اثر توماس کمپیس را توصیه کرد.

💡 A bookseller recommended Kempis to a stressed intern, suggesting the slim volume’s practical meditations might outlast fleeting productivity hacks and ambitious morning routines.

یک کتابفروش، کتاب کمپیس را به یک کارآموز مضطرب توصیه کرد و گفت که مدیتیشن‌های کاربردی این کتاب کم‌حجم ممکن است از ترفندهای زودگذر بهره‌وری و برنامه‌های صبحگاهی جاه‌طلبانه بیشتر دوام بیاورند.

💡 Our mentor quoted Kempis during studio critiques, urging humility in craft and reminding us that quiet perseverance often refines work more reliably than chasing applause or virality.

مربی ما در طول نقدهای استودیویی از کمپیس نقل قول کرد و او را به فروتنی در کار تشویق کرد و به ما یادآوری کرد که پشتکار خاموش اغلب کار را با اطمینان بیشتری اصلاح می‌کند تا اینکه به دنبال تشویق یا ویروسی شدن باشیم.

💡 Even 15th-century famous spiritual writer German Thomas à Kempis didn’t make it through the process.

حتی نویسنده معنوی مشهور آلمانی قرن پانزدهم، توماس آ کمپیس، نیز از این فرآیند جان سالم به در نبرد.