keblah

💡 Keblah, the point of the compass to which people turn their faces when they worship, as the Mohammedans do to Mecca when they pray.

قبله، نقطه‌ای از قطب‌نما که مردم هنگام عبادت روی خود را به سوی آن برمی‌گردانند، همانطور که مسلمانان هنگام نماز رو به مکه می‌کنند.

💡 The faces of all beholders were now turned towards this Keblah of a bird, like those of the Jews towards their ruined Jerusalem.

اکنون روی همه بینندگان به سوی این قبله پرنده‌ای بود، مانند روی یهودیان به سوی اورشلیم ویران‌شده‌شان.

💡 A glossary defined keblah and illustrated compasses once carried by travelers, connecting faith to navigation in elegant, portable ways.

یک واژه‌نامه، کبله و قطب‌نماهای مصور را که زمانی توسط مسافران حمل می‌شدند، تعریف کرده و ایمان را به روش‌های زیبا و قابل حمل به ناوبری متصل می‌کند.

💡 Architects aligned niches toward the keblah, balancing tradition with structural constraints in crowded urban lots.

معماران، طاقچه‌ها را به سمت قبله تراز کردند و سنت را با محدودیت‌های سازه‌ای در زمین‌های شلوغ شهری متعادل ساختند.

💡 The inscription used the older spelling keblah, so curators added a note guiding readers toward the modern “qibla” without erasing history.

این کتیبه از املای قدیمی‌تر کِبلا استفاده می‌کرد، بنابراین متصدیان موزه یادداشتی اضافه کردند که خوانندگان را بدون پاک کردن تاریخ، به سمت «قبله» مدرن راهنمایی می‌کرد.