Hottentot fig

💡 A sign identified Hottentot fig for beach walkers, urging respectful removal rather than casual dumping that spreads fragments.

یک تابلو، درخت هوتنتوت را برای پیاده‌روی در ساحل معرفی می‌کرد و خواستار حذف محترمانه‌ی آن به جای رها کردن بی‌هدف و پراکنده کردن تکه‌های چوب بود.

💡 For vegetables they had the bulbs of many species of Ixias and Mesembryanthemums, among others the “Hottentot fig.”

برای سبزیجات، پیاز بسیاری از گونه‌های Ixias و Mesembryanthemums و از جمله «انجیر Hottentot» را داشتند.

💡 Along coastal dunes, the invasive Hottentot fig forms dense mats, so restoration crews replace it with native plants that stabilize sand without smothering biodiversity.

در امتداد تپه‌های شنی ساحلی، انجیر هوتنتوتِ مهاجم، حصیرهای متراکمی تشکیل می‌دهد، بنابراین گروه‌های مرمت آن را با گیاهان بومی جایگزین می‌کنند که شن و ماسه را تثبیت می‌کنند بدون اینکه تنوع زیستی را خفه کنند.

💡 Photographers love its neon blossoms, but botanists warn that Hottentot fig crowds out rare specialists adapted to salt and wind.

عکاسان عاشق شکوفه‌های نئونی آن هستند، اما گیاه‌شناسان هشدار می‌دهند که انجیر هوتنتوت، گونه‌های نادر و متخصص سازگار با نمک و باد را از بین می‌برد.

💡 They subsisted by picking up a few shellfish and some dead birds which had been washed ashore, and they ate a sort of cane that grows near the beach, and the Hottentot fig.

آنها با جمع کردن چند صدف و چند پرنده مرده که به ساحل آورده شده بودند، امرار معاش می‌کردند و نوعی نیشکر که در نزدیکی ساحل می‌روید و انجیر هوتنتوت می‌خوردند.