healthism

💡 This view of exercise might be best understood as “healthism,” a term coined decades ago by sociologist Robert Crawford.

این دیدگاه در مورد ورزش را می‌توان به بهترین شکل به عنوان «سلامت‌گرایی» درک کرد، اصطلاحی که دهه‌ها پیش توسط جامعه‌شناس رابرت کرافورد ابداع شد.

💡 And it's not just about us; a prevailing ideology of "Healthism" urges us to frame our personal inadequacies as a slight against the society that depends on us to remain healthy.

و این فقط مربوط به ما نیست؛ یک ایدئولوژی غالب «سلامت‌گرایی» ما را ترغیب می‌کند که کاستی‌های شخصی خود را به عنوان توهینی به جامعه‌ای که برای سالم ماندن به ما وابسته است، جلوه دهیم.

💡 In meetings, calling out healthism helped colleagues reframe conversations from blame to structural fixes.

در جلسات، فریاد سلامت‌گرایی به همکاران کمک کرد تا گفتگوها را از سرزنش به اصلاحات ساختاری تغییر دهند.

💡 The essay critiqued healthism, where moral worth gets tied to wellness habits, leaving illness framed as failure.

این مقاله، سلامت‌گرایی را نقد می‌کرد، جایی که ارزش اخلاقی به عادات سلامتی گره می‌خورد و بیماری را به عنوان شکست در نظر می‌گیرد.

💡 It’s a side effect of healthism.

این از عوارض جانبی سلامت‌گرایی است.

💡 Public campaigns must avoid healthism by supporting access and dignity, not shame.

کمپین‌های عمومی باید با حمایت از دسترسی و کرامت، و نه با حمایت از شرمساری، از سلامت‌گرایی اجتناب کنند.