essentialism

💡 The gender essentialism is beyond parody, where all women exist only inside the narrow parameters of a toddler’s view of Mommy.

ذات‌گرایی جنسیتی فراتر از تقلید مسخره‌آمیز است، جایی که همه زنان تنها در محدوده محدود دیدگاه یک کودک نوپا نسبت به مامان وجود دارند.

💡 The lecture critiqued essentialism, arguing identities are not fixed essences but negotiated stories shaped by history, power, and the messy realities of everyday choices.

این سخنرانی ذات‌گرایی را نقد کرد و استدلال کرد که هویت‌ها ذات‌های ثابتی نیستند، بلکه داستان‌های مذاکره‌شده‌ای هستند که توسط تاریخ، قدرت و واقعیت‌های آشفته‌ی انتخاب‌های روزمره شکل گرفته‌اند.

💡 The memes about Taylor Swift’s new rumored relationship with Kansas City Chiefs tight end Travis Kelce are fun and all—but the gender essentialism is a bit much.

میم‌های مربوط به شایعه‌ی رابطه‌ی جدید تیلور سویفت با تراویس کلس، بازیکن تیم کانزاس سیتی چیفس، جالب و سرگرم‌کننده هستند—اما ذات‌گرایی جنسیتی کمی زیاده‌روی است.

💡 Museum labels once reflected essentialism, flattening cultures into neat traits; revised texts now emphasize diversity within communities and contradictions that resist comfortable categories.

برچسب‌های موزه زمانی منعکس‌کننده‌ی ذات‌گرایی بودند و فرهنگ‌ها را به ویژگی‌های مشخص و یکدست تقلیل می‌دادند؛ متون اصلاح‌شده اکنون بر تنوع درون جوامع و تضادهایی تأکید دارند که در برابر دسته‌بندی‌های راحت مقاومت می‌کنند.

💡 The problem with gender essentialism is that even a solitary divergence suggests that the “natural law” is not, in fact, a law.

مشکل ذات‌گرایی جنسیتی این است که حتی یک واگرایی منفرد نشان می‌دهد که «قانون طبیعی» در واقع یک قانون نیست.

💡 In curriculum debates, essentialism reappears as a push for core knowledge, often clashing with student-centered approaches that prioritize inquiry, context, and lived experience.

در مباحث مربوط به برنامه درسی، ذات‌گرایی دوباره به عنوان فشاری برای دانش محوری ظاهر می‌شود، که اغلب با رویکردهای دانش‌آموز محور که پرسشگری، زمینه و تجربه زیسته را در اولویت قرار می‌دهند، در تضاد است.