Duns Scotus

💡 The subtle doctor, Duns Scotus, demanded careful definitions before conclusions dared appear.

دکتر زیرک، دانس اسکاتوس، پیش از آنکه جرأت کند نتیجه‌گیری کند، خواستار تعاریف دقیقی بود.

💡 Duns Scotus argued for the univocity of being, a concept that provoked excited margins and midnight biscuits among philosophy students.

دونس اسکوتوس از تک‌معنایی بودن هستی دفاع کرد، مفهومی که حاشیه‌های هیجان‌انگیز و شیرینی‌های نیمه‌شب را در میان دانشجویان فلسفه برانگیخت.

💡 Already the British schoolman, Duns Scotus, asked, 'whether it was impossible for matter to think?'

دانس اسکاتوس، فیلسوف بریتانیایی، پیش از این پرسیده بود: «آیا غیرممکن است که ماده فکر کند؟»

💡 The necessity must have been pressing, for in 1308 he sent to their assistance the greatest schoolman of the Order, Duns Scotus.

این ضرورت حتماً مبرم بوده است، زیرا در سال ۱۳۰۸ او بزرگترین مدرس فرقه، دونس اسکاتوس، را به کمک آنها فرستاد.

💡 Duns Scotus, a Franciscan, was more accurate in learning than Albert himself; sound, though no discoverer in physics, and deep in mathematics.

دانس اسکاتوس، از فرقه فرانسیسیان، در یادگیری دقیق‌تر از خود آلبرت بود؛ اگرچه در فیزیک کاشف نبود، اما در ریاضیات عمیق و در ریاضیات متبحر بود.

💡 Reading Duns Scotus trains patience; sentences unfold like intricate lace requiring light, time, and generous tea.

خواندن آثار دانس اسکوتوس صبر را تمرین می‌دهد؛ جملات مانند توری پیچیده‌ای که نیاز به نور، زمان و چای فراوان دارد، باز می‌شوند.