Aristippus

💡 This pessimistic attitude is far removed from the positive hedonism of Aristippus.

این نگرش بدبینانه با لذت‌گرایی مثبت آریستیپوس بسیار فاصله دارد.

💡 The earliest and the most extreme type of hedonism is that of the Cyrenaic School as stated by Aristippus, who argued that the only good for man is the sentient pleasure of the moment.

قدیمی‌ترین و افراطی‌ترین نوع لذت‌گرایی، مکتب سیرنائیک است که توسط آریستیپوس بیان شده است، که استدلال می‌کرد تنها خیر برای انسان، لذت حسی لحظه‌ای است.

💡 Such a standpoint is represented by Aristippus of Cyrene, who asserts the sovereignty of the moment.

چنین دیدگاهی توسط آریستیپوس اهل قیروان نمایندگی می‌شود که مدعی حاکمیت زمانه است.

💡 In seminar, Aristippus stood for cheerful pragmatism, arguing pleasure with nuance rather than caricatured indulgence.

در سمینار، آریستیپوس طرفدار عمل‌گرایی شاد بود و لذت را با ظرافت و نه با افراط و تفریط کاریکاتوری مطرح می‌کرد.

💡 A playwright gave Aristippus witty lines that disguised serious questions about desire, duty, and moderation.

یک نمایشنامه‌نویس به آریستیپوس جملات طنزآمیزی داد که پرسش‌های جدی درباره میل، وظیفه و اعتدال را پنهان می‌کرد.

💡 Students traced how Aristippus influenced later ethics, even among critics who pretended disagreement.

دانشجویان بررسی کردند که چگونه آریستیپوس، حتی در میان منتقدانی که وانمود به مخالفت می‌کردند، بر اخلاق بعدی تأثیر گذاشت.