declaim

💡 To a toddler, whether you whisper or declaim may make no difference; snacks and naps decide everything.

برای یک کودک نوپا، اینکه شما زمزمه کنید یا با صدای بلند صحبت کنید، ممکن است تفاوتی نداشته باشد؛ تنقلات و چرت زدن همه چیز را تعیین می‌کند.

💡 The actor loved to declaim in empty theaters, testing consonants against velvet seats and echoes that applauded generously.

این بازیگر عاشق دکلمه کردن در سینماهای خالی بود، و حروف بی‌صدا را روی صندلی‌های مخملی امتحان می‌کرد و پژواک‌هایی که با تشویق‌های فراوان همراه بود.

💡 He gradually awakens to the need to fight Saruman, declaiming phrases of weary resolution like “Let them come” and “So it begins.”

او کم‌کم به لزوم مبارزه با سارومان پی می‌برد و عباراتی با عزمی خسته‌کننده مانند «بگذار بیایند» و «این‌طور شروع می‌شود» را با صدای بلند تکرار می‌کند.

💡 As interviewees chatter and declaim, Macdonald regularly cuts to runway imagery, which is certainly more enjoyable than enduring Galliano’s prejudices.

در حالی که مصاحبه‌شوندگان پچ‌پچ می‌کنند و با صدای بلند صحبت می‌کنند، مک‌دونالد مرتباً به تصاویر مد اشاره می‌کند، که مطمئناً لذت‌بخش‌تر از تحمل تعصبات گالیانو است.

💡 Politicians declaim eloquently, but budgets translate bravado into compromises measured in buses, textbooks, and potholes.

سیاستمداران با فصاحت و بلاغت لاف می‌زنند، اما بودجه‌ها، لاف‌زنی‌ها را به مصالحه‌ای تبدیل می‌کنند که در اتوبوس‌ها، کتاب‌های درسی و چاله‌های خیابان‌ها اندازه‌گیری می‌شود.

💡 Does Joyce’s fellow drama kid Alan (Eric Wiegand) hoist a skull aloft and declaim some Shakespeare in a bad English accent?

آیا آلن (اریک ویگاند)، هم‌بازی جویس در نمایش، جمجمه‌ای را بالا می‌گیرد و با لهجه‌ی بد انگلیسی، اشعار شکسپیر را دکلمه می‌کند؟