de Moivres theorem

💡 De Moivre's theorem or Taylor's theorem is not a short-hand formula for recording the 'routine of our perceptions'.

قضیه‌ی دِ موآور یا قضیه‌ی تیلور، فرمول مختصری برای ثبت «روال ادراکات ما» نیست.

💡 After deriving de Moivre's theorem, we finally tamed roots of unity, plotting elegant polygons that made trigonometry feel cooperative.

پس از استخراج قضیه‌ی دو موآور، سرانجام ریشه‌های واحد را رام کردیم و چندضلعی‌های زیبایی را رسم کردیم که باعث می‌شد مثلثات حس همکاری ایجاد کند.

💡 The teacher applied de Moivre's theorem to compute complex powers quickly, freeing brain space for interpretation rather than arithmetic drudgery.

معلم از قضیه‌ی دِ موآور برای محاسبه‌ی سریع توان‌های مختلط استفاده کرد و به این ترتیب فضای مغز را برای تفسیر آزاد کرد، نه برای کارهای طاقت‌فرسای محاسباتی.

💡 A contest problem disguised de Moivre's theorem inside friendly angles, rewarding students who recognized structure beneath decorative clutter.

یک مسئله‌ی مسابقه‌ای، قضیه‌ی دو موآور را در زوایای مناسب پنهان کرد و به دانش‌آموزانی که ساختار را در زیر شلوغی تزئینی تشخیص دادند، پاداش داد.