coronach

💡 The open door will invite them into the sanctuary of peace, and they will croon the coronach of their woe in the holy place.

درِ گشوده، آنها را به محراب صلح دعوت خواهد کرد، و آنها تاج اندوه خود را در آن مکان مقدس زمزمه خواهند کرد.

💡 It were pity to deny my delicate cousin the luxury of a coronach over the swollen corpse of her minion!’

حیف بود که دخترعموی ظریفم را از نعمت تاجگذاری بر سر جسد متورم نوکرش محروم کنم!

💡 Poets sometimes borrow coronach, invoking communal mourning without reducing it to spectacle.

شاعران گاهی واژه کروناخ را به عاریت می‌گیرند و به سوگواری دسته‌جمعی اشاره می‌کنند، بدون اینکه آن را به نمایش تقلیل دهند.

💡 The piper’s coronach drifted over the hillside, a lament braided from grief, gratitude, and wind that smelled faintly of peat and rain.

تاج نی‌نواز بر فراز دامنه تپه شناور بود، مرثیه‌ای بافته‌شده از اندوه، سپاسگزاری و بادی که بوی ضعیفی از کود گیاهی و باران می‌داد.

💡 At the wake, an aunt hummed a quiet coronach, and conversations softened, making space for tears and stories.

در مراسم تشییع جنازه، یکی از عمه‌ها سرود تاجگذاری آرامی را زمزمه کرد و گفتگوها آرام‌تر شد و فضایی برای اشک ریختن و داستان گفتن ایجاد شد.

💡 Then a pause, and anon the coronach or wail for the dead.

سپس مکثی، و بی‌درنگ تاجگذاری یا سوگواری برای مردگان.