compurgation

💡 The persons brought forward to take this oath were known as compurgators, or "co-swearers," and the legal act thus performed was called compurgation.

افرادی که برای ادای این سوگند حاضر می‌شدند، به عنوان سوگندخورندگان یا «هم‌قسم‌خورندگان» شناخته می‌شدند و عمل قانونی که به این ترتیب انجام می‌شد، سوگندنامه نامیده می‌شد.

💡 Plays satirized compurgation, mocking how social ties could outweigh facts in crowded marketplaces.

نمایش هجوآمیزِ مَقصور را اجرا می‌کند و به تمسخر می‌گیرد که چگونه پیوندهای اجتماعی می‌توانند در بازارهای شلوغ بر واقعیت‌ها غلبه کنند.

💡 Tithings and the process of compurgation came to the assistance of other criminals, but the ceorl could appeal to none, and expect neither pity nor aid.

عشر و مراحل قسامه به کمک سایر مجرمان آمد، اما سرکرده نمی‌توانست به کسی متوسل شود و نه انتظار ترحم داشت و نه کمکی.

💡 Medieval compurgation allowed oaths from neighbors to clear defendants, a system revealing community dynamics more than forensic truth.

سوگند در قرون وسطی به همسایگان اجازه می‌داد تا متهمان را تبرئه کنند، سیستمی که پویایی جامعه را بیش از حقیقت پزشکی قانونی آشکار می‌کرد.

💡 Legal historians study compurgation to trace transitions from reputation-based justice to evidentiary standards.

مورخان حقوقی، قسامه را مطالعه می‌کنند تا گذار از عدالت مبتنی بر شهرت به استانداردهای مبتنی بر شواهد را ردیابی کنند.