Cleopatras Needle

💡 Tour guides spin legends around Cleopatra's Needle, but inscriptions quietly prefer dates and gods.

راهنماهای تور افسانه‌هایی پیرامون سوزن کلئوپاترا می‌بافند، اما کتیبه‌ها بی‌سروصدا تاریخ‌ها و خدایان را ترجیح می‌دهند.

💡 “With its lovely view of Cleopatra’s Needle in Central Park, warm blond wood paneling and recessed lighting, the restaurant has a serene, almost Japanese feel,” wrote The Times in 1992.

روزنامه تایمز در سال ۱۹۹۲ نوشت: «این رستوران با چشم‌انداز زیبایش از سوزن کلئوپاترا در سنترال پارک، پنل‌های چوبی گرم و روشن و نورپردازی توکار، حال و هوایی آرام و تقریباً ژاپنی دارد.»

💡 But first, one more glance to the right, where a 66-foot obelisk known as Cleopatra’s Needle was installed in 1881 after being moved from Egypt.

اما اول، نگاهی دیگر به سمت راست می‌اندازیم، جایی که یک ابلیسک ۶۶ فوتی معروف به سوزن کلئوپاترا در سال ۱۸۸۱ پس از انتقال از مصر نصب شد.

💡 Engineers moved Cleopatra's Needle with Victorian bravado, a logistical saga involving cylinders, tides, and stubborn optimism.

مهندسان سوزن کلئوپاترا را با جسارت ویکتوریایی، یک حماسه لجستیکی شامل استوانه‌ها، جزر و مد و خوش‌بینی سرسختانه، جابجا کردند.

💡 There’s even an authentic, 3,000-year-old Egyptian one in New York’s Central Park, known as “Cleopatra’s Needle.”

حتی یک سوزن مصری اصیل ۳۰۰۰ ساله در پارک مرکزی نیویورک وجود دارد که به «سوزن کلئوپاترا» معروف است.

💡 Standing before Cleopatra's Needle in London, we read weathered hieroglyphs that outlived empires, fashions, and pigeons.

در لندن، روبروی سوزن کلئوپاترا ایستاده بودیم و هیروگلیف‌های کهنه‌ای را می‌خواندیم که از امپراتوری‌ها، مدها و کبوترها بیشتر عمر کردند.