chronon

💡 “I wondered about that, too. Until I invented the Chronon Emitter.”

«من هم به این موضوع فکر می‌کردم. تا اینکه ساطع‌کننده‌ی کرونون را اختراع کردم.»

💡 A theoretical physicist lectured on the chronon, a hypothetical smallest unit of time, reminding students speculation must still meet experiment.

یک فیزیکدان نظری در مورد کرونون، کوچکترین واحد فرضی زمان، سخنرانی کرد و به دانشجویان یادآوری کرد که حدس و گمان هنوز هم باید با آزمایش مطابقت داشته باشد.

💡 “So the apparent passage of time is the quale of chronon absorption?” asked the Psychologist.

روانشناس پرسید: «پس گذر ظاهری زمان، کیفیت جذب کرونون است؟»

💡 The Time Traveller climbed into the Chronon Emitter, fastened his seat belt, and turned the rightmost dial to ‘2’.

مسافر زمان سوار ساطع‌کننده‌ی کرونون شد، کمربند ایمنی‌اش را بست و دکمه‌ی سمت راست را روی عدد «۲» چرخاند.

💡 Science fiction used the chronon playfully, imagining time taxation, black-market seconds, and bureaucrats auditing stolen moments.

داستان‌های علمی-تخیلی به طرز بازیگوشانه‌ای از کرونون استفاده می‌کردند و مالیات بر زمان، ثانیه‌های بازار سیاه و بوروکرات‌هایی را که لحظات دزدیده شده را حسابرسی می‌کردند، تصور می‌کردند.

💡 Philosophers debated whether a chronon implies discrete change or merely convenient math with unfortunate metaphysical baggage.

فیلسوفان بر سر این موضوع بحث می‌کردند که آیا کرونون به معنای تغییر گسسته است یا صرفاً ریاضیاتی ساده با بار متافیزیکی نامطلوب.