CDMA

💡 When we started with 2G cellular, the big question was the capacity of CDMA: can we make sure that everybody has the ability to have a cell phone?

وقتی ما با نسل دوم تلفن همراه (2G) شروع کردیم، سوال بزرگ ظرفیت CDMA بود: آیا می‌توانیم مطمئن شویم که همه می‌توانند تلفن همراه داشته باشند؟

💡 Migrating from CDMA required new devices, careful cutovers, and extra patience from field techs.

مهاجرت از CDMA نیازمند دستگاه‌های جدید، جابجایی‌های دقیق و صبر بیشتر از سوی تکنسین‌های میدانی بود.

💡 Rural carriers stuck with CDMA longer, valuing coverage over trendy handsets.

اپراتورهای روستایی مدت بیشتری به CDMA پایبند ماندند و پوشش‌دهی را به گوشی‌های شیک و امروزی ترجیح دادند.

💡 The engineer reminisced about CDMA codes and how interference felt like a polite negotiation rather than a brawl.

مهندس درباره کدهای CDMA و اینکه چطور تداخل بیشتر شبیه یک مذاکره مودبانه بود تا یک دعوا، خاطراتی تعریف کرد.

💡 It was Lucent, for example, that helped introduce Code Division Multiple Access, or CDMA, a mobile technology that promised to improve the capacity of wireless carriers.

برای مثال، این شرکت Lucent بود که به معرفی دسترسی چندگانه تقسیم کد یا CDMA، یک فناوری موبایل که نویدبخش بهبود ظرفیت اپراتورهای بی‌سیم بود، کمک کرد.

💡 Here we go again with 2 different platforms: T-Mobile uses GSM whereas Sprint uses CDMA.

دوباره با دو پلتفرم مختلف روبرو می‌شویم: تی-موبایل از GSM استفاده می‌کند در حالی که اسپرینت از CDMA.