Brieux

💡 We read Brieux in translation, arguing whether social problem plays still sting when staged amid smartphones, hashtags, and short attention spans.

ما ترجمه‌ی بریو را می‌خوانیم و بحث می‌کنیم که آیا نمایش‌های مربوط به مشکلات اجتماعی هنوز هم وقتی در میان گوشی‌های هوشمند، هشتگ‌ها و دامنه‌ی توجه کوتاه اجرا می‌شوند، آزاردهنده هستند یا خیر.

💡 A first edition of Brieux sat behind glass, marginalia revealing actors negotiating lines with directors more than a century ago.

نسخه اول بریو پشت شیشه قرار داشت و حاشیه‌نویسی‌ها، دیالوگ‌های بازیگران با کارگردانان را بیش از یک قرن پیش نشان می‌داد.

💡 Soon he was up to his neck in the dramatists: Ibsen, Strindberg, Brieux, Sudermann, Galsworthy, Synge, Shaw.

خیلی زود او تا خرخره در میان نمایشنامه‌نویسان مطرحی چون ایبسن، استریندبرگ، بریو، سودرمن، گالزورثی، سینگ و شاو قرار گرفت.

💡 It is, however, the realism of Barrie rather than that of Brieux, and this at any rate is consoling.

با این حال، این واقع‌گرایی باری است نه بریو، و این در هر صورت تسلی‌بخش است.

💡 Critics praised Brieux for moral clarity, though modern directors often seek ambiguity that invites audiences to wrestle rather than nod.

منتقدان، بریو را به خاطر شفافیت اخلاقی ستودند، هرچند کارگردانان مدرن اغلب به دنبال ابهامی هستند که مخاطبان را به جای سر تکان دادن، به کشمکش دعوت کند.

💡 Often, in whole-hearted admiration, he gives himself to close imitation of Shakespeare, one of the great Greek dramatists, Ibsen, Shaw, or Brieux.

او اغلب، با تحسینی تمام‌عیار، خود را به تقلیدی نزدیک از شکسپیر، یکی از درام‌نویسان بزرگ یونانی، ایبسن، شاو یا بریو، وا می‌دارد.