brahmacharya

💡 They were there as a temptation: if he wasn’t aroused by their presence, he could be reassured he’d achieved brahmacharya, a Hindu concept of celibate self-control.

آنها به عنوان یک وسوسه آنجا بودند: اگر حضور آنها او را تحریک نمی‌کرد، می‌توانست مطمئن باشد که به براهماچاریا، یک مفهوم هندو از خویشتن‌داری در دوران تجرد، دست یافته است.

💡 Practicing brahmacharya involves mindful boundaries, redirecting energy toward learning, service, and clarity.

تمرین براهماچاریا شامل مرزهای آگاهانه، هدایت انرژی به سمت یادگیری، خدمت و شفافیت است.

💡 She approached brahmacharya gently, pairing intention with kindness rather than rigid self-punishment.

او به آرامی به براهماچاریا نزدیک شد و به جای خودتنبیهی سفت و سخت، نیت را با مهربانی همراه کرد.

💡 Teachers describe brahmacharya not only as celibacy, but as wise stewardship of attention in a distracting world.

معلمان، براهماچاریا را نه تنها به عنوان تجرد، بلکه به عنوان مدیریت خردمندانه توجه در دنیایی پر از حواس‌پرتی توصیف می‌کنند.

💡 His vow of brahmacharya, or self-imposed celibacy, taken in 1906, was to become the foundation of his moral authority in the eyes of the Indian masses.

نذر برهماچاریا یا تجرد خودخواسته او که در سال ۱۹۰۶ گرفته شد، قرار بود پایه و اساس اقتدار اخلاقی او در نظر توده مردم هند شود.

💡 An aspirant to a godly life must observe the Hindu practice of Brahmacharya, or celibacy, as a means of self-control and a way to devote all energy to public service.

کسی که خواهان زندگی خداپسندانه است باید آیین هندوی برهماچاریا یا تجرد را به عنوان وسیله‌ای برای خویشتن‌داری و راهی برای اختصاص تمام انرژی به خدمات عمومی رعایت کند.