Bow Street runner

💡 The Bow Street runner was less amenable to discipline.

دونده‌ی خیابان بو کمتر پذیرای انضباط بود.

💡 Or she might hand it to the Bow Street runner, or she might open it and read it.

یا ممکن است آن را به دونده‌ی خیابان بو بدهد، یا ممکن است آن را باز کند و بخواند.

💡 But he caught Mrs. Gilson's eye; and by a look, such a look as appalled even the Bow Street runner's stout heart, she indicated the door.

اما نگاهش توجه خانم گیلسون را جلب کرد؛ و با نگاهی، نگاهی که حتی قلب ستبر دونده‌ی خیابان بو را هم به وحشت انداخت، او در را نشان داد.

💡 In one particular at least the Bow Street runner was right.

حداقل در یک مورد خاص، دونده‌ی خیابان بو درست می‌گفت.

💡 Writers love the phrase Bow Street runner, a title that sounds half folklore, half bureaucracy, yet anchored real reforms.

نویسندگان عاشق عبارت «دونده خیابان بو» هستند، عنوانی که نیمی فولکلور و نیمی بوروکراسی به نظر می‌رسد، اما اصلاحات واقعی را در خود جای داده است.

💡 Before modern detectives, a Bow Street runner might chase thieves across coaching inns, trading handbills for gossip and leads.

قبل از کارآگاهان مدرن، یک دونده‌ی خیابان بو ممکن بود دزدها را در مسافرخانه‌های کوچینگ تعقیب کند و اعلامیه‌ها را با شایعات و سرنخ‌ها معاوضه کند.