Bergen-Belsen

💡 Determined to erase the evidence of their crimes, the Nazis ordered 56,000 remaining prisoners to march west to other concentration camps, such as Bergen-Belsen, Dachau and Sachsenhausen.

نازی‌ها که مصمم بودند شواهد جنایات خود را از بین ببرند، به ۵۶۰۰۰ زندانی باقی‌مانده دستور دادند تا به سمت غرب و به اردوگاه‌های کار اجباری دیگر، مانند برگن-بلزن، داخائو و زاخسنهاوزن، راهپیمایی کنند.

💡 Educators visiting Bergen Belsen prepare students with context, survivor voices, and reflection time afterward.

مربیانی که از برگن بلزن بازدید می‌کنند، دانش‌آموزان را با زمینه، صدای بازماندگان و زمان تأمل پس از آن آماده می‌کنند.

💡 Her family was arrested in August 1944 and she died of typhus at Bergen-Belsen in February 1945.

خانواده‌اش در اوت ۱۹۴۴ دستگیر شدند و او در فوریه ۱۹۴۵ بر اثر تیفوس در برگن-بلزن درگذشت.

💡 Anne and her sister Margot were eventually deported to the Bergen-Belsen concentration camp, where they died in 1945.

آن و خواهرش مارگو سرانجام به اردوگاه کار اجباری برگن-بلزن تبعید شدند و در سال ۱۹۴۵ در آنجا درگذشتند.

💡 Memorials at Bergen Belsen demand quiet, names spoken carefully, and attention to ordinary objects that witnessed extraordinary cruelty.

یادبودها در برگن بلزن خواستار سکوت، ذکر دقیق نام‌ها و توجه به اشیاء معمولی هستند که شاهد ظلم و ستم فوق‌العاده‌ای بوده‌اند.

💡 The museum at Bergen Belsen foregrounds dignity, refusing spectacle or numbness.

موزه برگن بلزن، وقار و متانت را در اولویت قرار می‌دهد و از نمایش یا بی‌حسی پرهیز می‌کند.