Ashbery

💡 To the poet John Ashbery, it explored “the richness of life and time as they happen to us in tiny explosions.”

به گفته‌ی شاعر جان اشبری، این اثر «غنای زندگی و زمان را آن‌گونه که در انفجارهای کوچک برای ما اتفاق می‌افتند» بررسی می‌کند.

💡 Our seminar on Ashbery embraced ambiguity, enjoying lines that wander like friendly conversations resisting tidy conclusions.

سمینار ما در مورد اشبری، ابهام را در بر می‌گرفت و از جملاتی لذت می‌برد که مانند مکالمات دوستانه‌ای که در برابر نتیجه‌گیری‌های منظم مقاومت می‌کنند، سرگردان هستند.

💡 The anthology placed Ashbery beside painters, emphasizing cross-pollination between abstract canvases and associative syntax.

این گلچین، اشبری را در کنار نقاشان قرار داد و بر پیوند متقابل بین بوم‌های انتزاعی و نحو تداعی‌گر تأکید کرد.

💡 A poet imitated Ashbery for a week, then rediscovered her own voice by subtraction.

شاعری به مدت یک هفته از اشبری تقلید کرد، سپس با کم کردن از صدایش، صدای خودش را دوباره کشف کرد.