All Souls Day

💡 This would almost always take place around November 2, which was All Souls' Day, "a time for honoring the dead."

این تقریباً همیشه حوالی دوم نوامبر، که روز ارواح بود، «زمانی برای بزرگداشت مردگان» اتفاق می‌افتاد.

💡 He said he had gone home to Davao City to pay respect to the dead for All Souls' Day.

او گفت که برای ادای احترام به درگذشتگان در روز ارواح به شهر داوائو رفته است.

💡 All Souls' Day, on 2 November, was the day people remembered and celebrated their dead, although Christianity has never given ancestors enough credit.

روز ارواح، در دوم نوامبر، روزی بود که مردم یاد مردگان خود را گرامی می‌داشتند و جشن می‌گرفتند، اگرچه مسیحیت هرگز به اجداد خود به اندازه کافی اعتبار نداده است.

💡 On All Souls' Day, candles multiplied along stone paths, each flame naming someone loved, missed, and woven into continuing responsibilities.

در روز همه ارواح، شمع‌ها در امتداد مسیرهای سنگی تکثیر می‌شدند و هر شعله، نام کسی را که دوست داشته، دلتنگش بوده‌اند و در مسئولیت‌های مداوم او تنیده شده بود، به تصویر می‌کشید.

💡 Our grandmother baked bread for All Souls' Day, telling us ancestry isn’t nostalgia; it’s a living commitment to neighbors, fairness, and gratitude.

مادربزرگمان برای روز ارواح نان می‌پخت و به ما می‌گفت که اصل و نسب نوستالژی نیست؛ بلکه تعهدی زنده به همسایگان، انصاف و سپاسگزاری است.

💡 The church hosted readings on All Souls' Day, creating space where private grief met public care without pressure to tidy emotions prematurely.

کلیسا در روز ارواح میزبان مراسم قرائت بود و فضایی ایجاد کرد که در آن غم و اندوه خصوصی با مراقبت عمومی روبرو می‌شد، بدون اینکه فشاری برای آرام کردن زودهنگام احساسات وجود داشته باشد.