Akbar

💡 Prosecutors have alleged he twice shouted '"Allahu akbar", meaning "God is greatest", during the attack, and that the alleged offences had a terrorist motivation.

دادستان‌ها ادعا کرده‌اند که او در طول حمله دو بار فریاد «الله اکبر» سر داده است و جرائم ادعایی انگیزه تروریستی داشته‌اند.

💡 Ali Akbar has been pounding the pavement of Paris's Left Bank for more than 50 years, papers under the arm and on his lips the latest headline.

علی اکبر بیش از ۵۰ سال است که سنگفرش‌های ساحل چپ پاریس را زیر پا له می‌کند، کاغذهایی زیر بغل و روی لب‌هایش آخرین تیتر روزنامه‌ها.

💡 These days, on his rounds via the cafés of fashionable Saint-Germain, Mr Akbar can hope to sell around 30 copies of Le Monde.

این روزها، آقای اکبر می‌تواند امیدوار باشد که با گشت و گذار در کافه‌های شیک سن ژرمن، حدود ۳۰ نسخه از روزنامه لوموند را بفروشد.

💡 Exhibits about Akbar explore debates in court, not just conquests, portraying governance as conversation.

نمایشگاه‌های مربوط به اکبر، نه فقط فتوحات، بلکه مناظرات دربار را نیز بررسی می‌کنند و حکومت را به مثابه گفتگو به تصویر می‌کشند.

💡 A novel recast Akbar through a painter’s perspective, where pigment politics mirrored imperial ones.

رمانی که اکبر را از دیدگاه یک نقاش بازنمایی می‌کند، جایی که سیاست‌های رنگدانه، بازتابی از سیاست‌های امپریالیستی است.

💡 Historians discuss Akbar alongside critics, embracing complexity over hagiography.

مورخان در کنار منتقدان، درباره اکبرشاه بحث می‌کنند و پیچیدگی را به جای شرح حال قدیسان می‌پذیرند.