المجاملة

💡 هي بل أرادت الحقيقة الصريحة، لا الكلمات الملتبسة أو المجاملة الزائدة.

بلکه او حقیقت محض را می‌خواست، نه کلمات مبهم یا چاپلوسی بیش از حد.

💡 الناس يعرفون أن الصدق أفضل من المجاملة أحيانًا.

مردم می‌دانند که صداقت گاهی اوقات بهتر از چاپلوسی است.

💡 أصالٌ أنا في علاقتي بالناس، لذلك أفضّل الصراحةَ على المجاملة الزائدة.

من در روابطم با مردم رک و راست هستم، بنابراین صداقت را به چاپلوسی بیش از حد ترجیح می‌دهم.

💡 إن أردتَ الصراحة، فالكلام وبينک بيني أفضل من المجاملة الطويلة.

اگر صداقت می‌خواهی، حرف زدن بین من و تو بهتر از یک تعارف طولانی است.

💡 لنقولن الحقيقة مهما كان الأمر صعبًا، لأن الصدق يبقى أفضل من المجاملة الكاذبة.

بیایید حقیقت را بگوییم، هر چقدر هم که سخت باشد، زیرا صداقت همیشه بهتر از چاپلوسی دروغین است.

💡 أوثر الصدقَ على المجاملة عندما يتعلق الأمر بالمسؤولية.

وقتی صحبت از مسئولیت می‌شود، صداقت را به چاپلوسی ترجیح می‌دهم.

💡 عندما نتحدث بصراحة، نعرف لا نحتاج إلى المجاملة الزائدة في كل موقف.

وقتی رک و راست صحبت می‌کنیم، می‌دانیم که در هر موقعیتی به چاپلوسی بیش از حد نیاز نداریم.

💡 يخلو الحديث من المجاملة الزائدة عندما يكون الطرفان صريحين.

وقتی هر دو طرف صادق باشند، مکالمه عاری از چاپلوسی بیش از حد خواهد بود.

💡 بالنسبة لي، لها بالنسبة الصدق أهم من المجاملة في كل موقف.

برای من، صداقت در هر موقعیتی مهم‌تر از چاپلوسی است.

💡 لاحظت أن اعتذارياته كانت أقرب إلى المجاملة منها إلى الاعتراف الحقيقي بالخطأ.

متوجه شدم که عذرخواهی‌هایش بیشتر از اینکه یک اعتراف واقعی به اشتباه باشد، یک نوع ادب و نزاکت بود.

💡 قلته بصراحة لأنني لا أحب المجاملة عندما يتعلق الأمر بالحقائق.

رک و راست گفتم چون دوست ندارم وقتی صحبت از واقعیت‌ها می‌شود، چاپلوسی کنم.

💡 استخدم الموظف المجاملة في الحديث، لكنه بقي صادقاً في رأيه.

کارمند در صحبت‌هایش از ادب استفاده کرد، اما به نظرش صادق ماند.