كرست

کُرسِت نوعی لباس عمدتاً زنانه است که برای کوچک‌تر نشان دادن شکم طراحی شده است. این پوشاک معمولاً بسیار محکم و سفت بوده و به عنوان نوعی سینه‌بند نیز محسوب می‌شود. پوشیدن کرست به دلیل فشاری که بر روی شکم و قفسه سینه وارد می‌کند، ممکن است با مشکلاتی همراه باشد. امروزه استفاده از آن جنبه‌های زیبایی و درمانی دارد. جنبه زیبایی آن به یکدست کردن فرم بدن از ناحیه بالای ران تا زیر سینه مربوط می‌شود، در حالی که از نظر درمانی برای alleviating دردهای ستون فقرات و سایر مفاصل بالاتنه مورد استفاده قرار می‌گیرد. نخستین شواهد استفاده از پوشاکی مشابه کرست به تمدن مینوسی‌ها و عصر برنز در کِرِت باستان، بزرگ‌ترین جزیرهٔ یونان، برمی‌گردد. اما کرست به شکل امروزی‌اش برای نخستین بار در سده شانزدهم میلادی در ایتالیا طراحی شد و سپس کاترین مدیچی آن را به فرانسه آورد. در دوران الیزابت، کرست‌ها به بالاتنهٔ زنان فرم استوانه‌ای می‌دادند و مدل کمرباریک و شبیه به ساعت‌شنی را ایجاد می‌کردند. استفاده از کرست‌ها از دوره ویکتوریا آغاز شد. نخستین کرست‌ها با استفاده از میله‌های فلزی، عاج یا استخوان نهنگ ساخته می‌شدند که بدون شک تهدیدی برای سلامت و نوعی ابزار شکنجه به شمار می‌رفتند. در آن زمان، لاغری بیش از حد به عنوان یک مد شناخته می‌شد و پوشیدن کرست نشانه‌ای از این لاغری بود. به مدت چهار سده، پوشیدن کرست به عنوان نشانه‌ای از احترام، مقبولیت و شخصیت در نظر گرفته می‌شد. در دهه ۱۹۷۰ میلادی، با گسترش مد پانک به رهبری ویوین وست‌وود، کرست دوباره به عنوان یک نوع سبک فتیش مورد توجه قرار گرفت.