ماهی کوریدوراس (Corydoras) یک جنس از ماهیهای آب شیرین است که به خانواده کالیچتییده (Callichthyidae) و زیرخانواده کوریدورادینه (Corydoradinae) تعلق دارد. این ماهیها به خاطر تنوع زیاد در شکل بدن و رنگها، به ویژه در آکواریومداری محبوب هستند.
توزیع جغرافیایی
این ماهیها عمدتاً در آمریکای جنوبی یافت میشوند و از شرق رشتهکوههای آند تا سواحل اقیانوس اطلس، از ترینیداد تا حوضه رودخانه لاپلاتا در شمال آرژانتین توزیع دارند. این ماهیها معمولاً در جویبارهای کوچک، حاشیههای رودخانههای بزرگ، باتلاقها و دریاچهها زندگی میکنند.
ویژگیهای ظاهری
ماهی کوریدوراس معمولاً دارای بدنی کوچک است که اندازه آن بین ۲.۵ تا ۱۲ سانتیمتر متغیر میباشد. آنها به دلیل داشتن زره بدن و تیغهای تیز و معمولاً سمی خود از شکارچیان محافظت میشوند. نام کوریدوراس از واژههای یونانی kory به معنی کلاهخود و doras به معنی پوست گرفته شده است.
تنوع گونهها
این جنس با بیش از ۱۶۰ گونه، بزرگترین جنس ماهیهای نئوتروپیک است. برخی از گونههای مشهور شامل Corydoras aeneus، Corydoras paleatus و Corydoras sterbai هستند. همچنین، برخی گونهها به دلیل ویژگیهای خاص خود به عنوان C-numbers شناخته میشوند که به آنها شمارهگذاری شده است.
زیستگاه و رفتار
ماهیهای کوریدوراس معمولاً در آبهای کمعمق و کمتحرک زندگی میکنند و بیشتر در کف آب به جستوجوی غذا میپردازند. آنها به صورت گروهی زندگی میکنند و در مدارس بزرگ، معمولاً از یک گونه خاص، جمع میشوند. این ماهیها قادر به تنفس هوا هستند و در شرایط کمبود اکسیژن به سطح آب میآیند.
تغذیه
تغذیه اصلی کوریدوراس شامل حشرات کفزی و لاروهای آنها، کرمها و برخی مواد گیاهی است. آنها با استفاده از باربلهای حسی خود به جستوجوی غذا در بستر آب میپردازند.
تولید مثل
در تولید مثل، نر به ماده نزدیک میشود و ماده با دهان خود به ناحیه تناسلی نر متصل میشود و اسپرم را مینوشد. سپس، تخمها را در یک کیسه که توسط بالههای خود تشکیل میدهد، قرار میدهد.
نگهداری در آکواریوم
ماهیهای کوریدوراس به دلیل رفتار آرام و سازگاری با سایر گونهها، برای آکواریومهای اجتماعی بسیار مناسب هستند. آنها باید در گروههای ۴ تا ۶ تایی یا بیشتر نگهداری شوند و به غذای مخصوص کفخواران و همچنین غذاهای زنده و منجمد نیاز دارند.
شرایط آب مناسب برای این ماهیها شامل pH بین ۷ تا ۸ و دما بین ۲۲ تا ۲۶ درجه سانتیگراد است. آنها به نیتروژن بالا حساس هستند و در صورت وجود نیتروژن زیاد، ممکن است دچار عفونت شوند.
