لغت نامه دهخدا
هازبا. [ زِ ] ( ع اِ ) ابومعاذ گوید: هازبا نوعی است از ماهی و هیأت او بس خرد بود. و ابوالخیر گوید: در نسخه سریانی سمک هازبا را ذکر کرده اند و او را به ماهی که او را پاها بسیار بود تفسیر کرده اند و گویند این نوع ماهی در دجله بغداد بود و طول او به مقدار فتر بود و فتر میان سبابه و ابهام را گویند و گویند بر پشت این ماهی دو خار بود. ( ترجمه صیدنه ابوریحان بیرونی ). گوشت ماهی که به تازی الهاریا و به پارسی مارماهی گویند. ( ذخیره خوارزمشاهی ). این کلمه به صورتهای «هازباء» و «هازبی » و «هازبیة» نیز آمده. رجوع به هازباء و هازبی و هازبیة شود.
