لغت نامه دهخدا
واکفیدن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) چاک دادن و شکافتن میوه های رسیده و جز آن. ( ناظم الاطباء ). شکافتن. کفته شدن. شکافتن و ترکیدن پوست میوه:
تا گلستانشان سوی تو بشکفد
میوه های پخته بر خود واکفد.مولوی.ز آنکه چون مغزش درآکند و رسید
پوست ها شد بس رقیق و واکفید.مولوی.
واکفیدن. [ ک ُ دَ ] ( مص مرکب ) آب در گلو شکستن. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به واکفتیدن شود.
