لواشه
لغت نامه دهخدا
لواشه. [ ل َ ش َ / ش ِ ] ( اِ ) آب میوه و مخصوصاً آلوچه و آلو که آن را به قوام آورند و به شکل نان لواش بگسترند. لواشک. و رجوع به لواشک شود؛ لواشه آلو. || حلقه ای باشد از ریسمان که آن را برسر چوبی نصب کنند و بر لب اسبان بر نعل گذاشته بتابند تا حرکات ناپسندیده نکند. ( برهان ). لباشه. لویشن.لبشین. حناک. محنک. لبیشه. رجوع به لباشه و لبیشه شود. صاحب آنندراج گوید: چیزی از ریسمان که چوبکی هم دارد و در هنگام نعل بستن اسب سرسخت را لب بالا به آن ریسمان می بندند... و لواشه مخصوص اسب نیست خر و قاطر را هم می بندند و در این بیت میرنجات:
شیخ را دل شده بوسه چون قندش کن
اول ای دوست لواشه کن و پابندش کن
با لفظ بوسه خیلی نشست کرده که بوسه و لواشه هر دو با لب است و این از اهل زبان به تحقیق پیوسته. حکیم شفائی راست:
ذوقی چه کنم بلاشه بینی تو
صد کوه بود تراشه بینی تو
بندم به تو نعل چون هجا میسازم
از قوس قزح لواشه بینی تو.
لواشه. [ل ِ ش َ / ش ِ ] ( اِ ) نام فنی از فنون کشتی. ( غیاث ).
فرهنگ عمید
= لبیش
جمله سازی با لواشه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در پی وقوع حادثه سقوط هواپیما، تیمهای امدادی برای شناسایی دقیق بقایا و لواشه فلزی هواپیما در میان سنگها و درههای عمیق با دشواریهای بسیار زیادی روبرو شدند.
💡 تیمهای نظافتی در عملیات گسترده پاکسازی محیط زیست، تلاش بسیار زیادی برای جمعآوری لواشه پلاستیکی و ضایعاتی که در ساحل دریا انباشته شده بود، انجام دادند.
💡 در صحنه تصادف بسیار شدید، بقایای خودرو و لواشه قطعات فلزی در جاده پراکنده شده بود که بازسازی دقیق صحنه برای پلیس بسیار دشوار و زمانبر بود.