لغت نامه دهخدا
غبیطان. [ غ َ ] ( اِخ ) ( مثنی )موضعی است و آن را یومی است، یا غبیط و غبیطان هر دو یک موضع است. ( منتهی الارب ). رجوع به غبیطالمدرة شود. || یوم الغبیطین. رجوع به غبیطین شود.
غبیطان. [ غ َ ] ( اِخ ) ( مثنی )موضعی است و آن را یومی است، یا غبیط و غبیطان هر دو یک موضع است. ( منتهی الارب ). رجوع به غبیطالمدرة شود. || یوم الغبیطین. رجوع به غبیطین شود.