لغت نامه دهخدا
ذوظلین. [ ظِل ْ ل َ ] ( ع ص مرکب ) دارای دو سایه. بلد ذوظلین؛ مقابل بلد ذوظل، در اصطلاح اهل هیئت آن است که سایه مستوی مقیاس در بعض ایام بسمت شمال و دربعضی بسمت جنوب باشد.
ذوظلین. [ ظِل ْ ل َ ] ( ع ص مرکب ) دارای دو سایه. بلد ذوظلین؛ مقابل بلد ذوظل، در اصطلاح اهل هیئت آن است که سایه مستوی مقیاس در بعض ایام بسمت شمال و دربعضی بسمت جنوب باشد.