لغت نامه دهخدا
دقوقاء. [ دَ ] ( اِخ ) شهر معروفیست در بین اربل و بغداد. آنجا وقعه ای خوارج را رخ داده است. ( ازمعجم البلدان ). شهری است در کشور عراق دارای 2هزار تن جمعیت که در 40 کیلومتری جنوب شرقی کرکوک قرار دارد. این شهر در دوره عباسیان جزء الجزیره بود. و مقبره معروف منسوب به امام زین العابدین ( ع ) در حدود 2/5 کیلومتری آن قرار دارد. این شهر از قرن نهم هجری بنام طاووق نیز شهرت یافته است. ( از دائرةالمعارف فارسی ). دقوق. دقوقی ̍. و رجوع به دقوق و دقوقی ̍ شود.