لغت نامه دهخدا
مسحط. [ م َ ح َ ] ( ع مص ) مصدر میمی است از سَحْط. ( ازمنتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به سحط شود.
مسحط. [ م َ ح َ ] ( ع اِ ) خشکنای گلو. ( منتهی الارب ). حلق. ( اقرب الموارد ).
مسحط. [ م َ ح َ ] ( ع مص ) مصدر میمی است از سَحْط. ( ازمنتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به سحط شود.
مسحط. [ م َ ح َ ] ( ع اِ ) خشکنای گلو. ( منتهی الارب ). حلق. ( اقرب الموارد ).