لغت نامه دهخدا
مزوات. [ م ُ زَوْ وا ] ( ع ص ) مؤنث مُزوَی ̍. مزواة. رجوع به مزوّی شود.
مزواة. [ م ُ زَوْ وا ] ( ع ص ) مؤنث مُزوّی. مزوات. رجوع به مزوی و مزوات شود.
مزوات. [ م ُ زَوْ وا ] ( ع ص ) مؤنث مُزوَی ̍. مزواة. رجوع به مزوّی شود.
مزواة. [ م ُ زَوْ وا ] ( ع ص ) مؤنث مُزوّی. مزوات. رجوع به مزوی و مزوات شود.