لغت نامه دهخدا
مدیث. [ م ُ دَی ْ ی َ ] ( ع ص ) رام از هر چیزی: طریق مدیث؛ راه کوفته و پاسپرده. بعیر مدیث؛ مذلل بالریاضة. ( منتهی الارب ). طریق مدیث؛ مطروق. ( از اقرب الموارد ). نعت مفعولی است از تدییث به معنی تذلیل. رجوع به تدییث شود.
مدیث. [ م ُ دَی ْ ی ِ ] ( ع ص ) رام و نرم گرداننده. ( آنندراج ). رجوع به تدییث شود.