لغت نامه دهخدا
سبزه درسبزه. [ س َ زَ / زِ دَ س َ زَ / زِ ] ( اِ مرکب ) نام لحن نهم باشد از سی لحن باربد. ( برهان ) ( آنندراج ). یکی از سی لحن باربد:
چو بانگ سبزه درسبزه کشیدی
ز باغ خشک سبزه بردمیدی.
رجوع به سبزدرسبز، سبزاندرسبز و سبزه اندرسبزه و رجوع به آهنگ شود. || سبزدرسبز. ( آنندراج ). سبزی پیوسته در سبزی. سبزه ممتد و کشت سبز پیوسته درهم. سبزه بدنبال سبزه. علفزار از پس علفزار:
دید نزهتگهی گران پایه
سبزه درسبزه سایه درسایه نظامی ( هفت پیکر ص 114 ).