لغت نامه دهخدا
قادش برنیع. [ دِ ش ِ ب َ ] ( اِخ ) و آن موضعی است بر حدود جنوبی کنعان که تا حوریب 11 روز مسافت دارد. ( سفر تثنیه 1:2 ) و بر حدود ادوم. ( سفر اعداد 20:16 ). که چندان دور از جررا نیست. ( سفر پیدایش 20:1 ). در مشرق بارد ( سفر پیدایش 16:14 ) در دشت صین. ( سفر اعداد 20:1 و 27:14 و 33:36 و سفر تثنیه 32:51 ). و چون کدر لاعمر، حوریان را از عربه تا به دشت هزیمت داده بود بدانجا مراجعت نموده از آن پس متوجه شمال گردید. ( سفر پیدایش 14:7 ) گاهی قادش را مریبه قادش ( سفر اعداد 27 - 14 و تثنیه 32:51 و حزقیال 38:28 ). و مرپبوت قادش ( حزاقیل 47:19 ). و مریبه ( سفر اعداد 20:13 و 24 و مزاقیر 106:32 ) گویند. و بسا میشود که قصد از آیه واقعه در سفر تثنیه 33:8 و مزامیر 81:7 و 95:8 یا رفیدیم است یا قادش زیرا که بنی اسرائیل در هریک از این دو محل با خداوند مخاصمه نمودند. و جایز است که اشاره به هردو اینها باشد. و قادش را عین مشفاط نیز گویند. ( سفر پیدایش 14:7 ) و رتمه نیز نامند ( اعداد 33:18 ). و مسه یعنی تجربه. و مریبه یعنی مخاصمه با هم ( در خروج 17:7 تثنیه 33:8، مزامیر 95:8 مذکورند ). علیهذا در آیه اول اشاره به رفیدیم و در این دو آیه آخری هم جایز است که اشاره به رفیدیم و قادش هر دو باشد. به هرحال اسرائیلیان مدت چند ماه در قادش اقامت ورزیده جاسوسان به زمین کنعان گسیل کردند ( اعداد 13 ) مگر اینکه قوم بعد از مراجعت جاسوسان همهمه نمودند ( اعداد 14 ) و بدین واسطه خداوند همه آن گروه را از درآمدن به زمین مقدس محروم داشت و آنها را در دشت، اجل فرارسیده مردند. و جز کالب بن یفونه و یوشعبن نون کسی بر جای نماند. ( اعداد 14:38 ). چنان مینماید مادامی که اسرائیلیان در دشت میبودند قادش مرکز و محل ایشان بود و هر چند مدت چهل سال در دشت همی گشتند و آمد و شد مینمودند باز بالاخره به قادش مراجعت میکردند و هم از آنجا به زمین کنعان شدند و در آنجا مریم سرای فانی را بدرود گفته مدفون گردید. و سنگ معروف در آنجا زده شده آب از آن جاری گشت. و هم در آنجا موسی و هارون از درآمدن به زمین مقدس ممنوع شدند. چونکه چنانکه بایست خداوند را در بیرون آوردن آب از سنگ نستودند، ( اعداد 20:1-13 ). روبنسن بر آن است که قادش در نزد عین الویبه میباشد و آن در محلی واقع است که تپه های چندی بر گردش برآمده که به خوبی از برای فراهم شدن گروه اسرائیل جای و روستا میباشد. خاکش بارآور، آبش نیکو و بسیار شیرین است. وستانلی بر آن است که پترا ( دشت موسی ) قادش میباشد. ( قاموس کتاب مقدس ص 681 و 682 ).