لغت نامه دهخدا
بصی. [ ب َ صی ی ] ( ع اِ ) از اتباع خصی میباشد، یقال: خصی بصی؛ یعنی خایه کشیده. ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ). خایه کشیده، یقال: خصی بصی. ( منتهی الارب ).
بصی. [ ب َ صی ی ] ( ع اِ ) از اتباع خصی میباشد، یقال: خصی بصی؛ یعنی خایه کشیده. ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ). خایه کشیده، یقال: خصی بصی. ( منتهی الارب ).
از اتباع خصی میباشد یقال خصی بصی یعنی خایه کشیده ٠ خایه کشیده یقال خصی بصی ٠