لغت نامه دهخدا
گنده دمی. [ گ َ دَ / دِ دَ ] ( حامص مرکب ) صفت گنده دم. رجوع به گنده دم شود.
گنده دمی
فرهنگ فارسی
بدبویی دهان گنده دمی.
فرهنگستان زبان و ادب
{halitosis} [پزشکی] تنفس بدبو
گنده دمی. [ گ َ دَ / دِ دَ ] ( حامص مرکب ) صفت گنده دم. رجوع به گنده دم شود.
بدبویی دهان گنده دمی.
{halitosis} [پزشکی] تنفس بدبو
