نسبت وصفی

[ویکی فقه] نسبت وصفی به نسبت مستفاد از جملات ناقص وصفی اطلاق می شود و این بحث در اصول فقه کاربرد دارد.
نسبت وصفی، از اقسام نسبت ناقص و مقابل نسبت اضافی بوده و به معنای نسبت موجود در جملات ناقص وصفی است، مانند:«الرجل العالم» که بر رابطه میان وصف (العالم) و موصوف (الرجل) دلالت می نماید.
نسبت وصفی از اقسام نسبت تحلیلی
این گونه نسبت از اقسام نسبت های تحلیلی موجود در ذهن است، زیرا در خارج «الرجل» و «العالم» اتحاد دارند و نسبتی میان آن ها وجود ندارد؛ به خلاف «الرجل» و «العلم» که در خارج میان آن ها نسبت وجود دارد، اما در ذهن، میان «الرجل» و «العالم» نسبت تصادفی تام وجود دارد که در حکم مفهوم مرکب بوده و از این رو آن را نسبت ناقص می نامند، زیرا این نسبت از راه تحلیل مفهوم واحد به وجود می آید.