Ouroboros

💡 In ancient mythology, a tail-eating snake is called an ouroboros, from the Greek word that literally means tail-eating.

در اساطیر باستان، به ماری که دم می‌خورد، اوروبوروس می‌گویند، که از کلمه یونانی به معنای دم‌خوار گرفته شده است.

💡 A novel closed on an Ouroboros image, promising recurrence without promising repetition.

رمانی که با تصویری از اوروبوروس به پایان می‌رسد، نوید بازگشت می‌دهد، بدون اینکه تکرار را نوید دهد.

💡 The Ouroboros symbol, a serpent eating its tail, captures cycles: endings that disguise beginnings.

نماد اوروبوروس، ماری که دم خود را می‌خورد، چرخه‌ها را به تصویر می‌کشد: پایان‌هایی که آغازها را پنهان می‌کنند.

💡 In like fashion, the Ouroboros snake that is the music world lives, breathes and progresses by repetitively making a grand meal of its own ass.

به همین ترتیب، مار اوروبوروس که دنیای موسیقی است، با تکرارِ خوردنِ یک وعده‌ی غذاییِ بزرگ از باسنِ خودش، زندگی می‌کند، نفس می‌کشد و پیشرفت می‌کند.

💡 And as their fervor grows, so too does his confidence, an ouroboros of mutual reinforcement, a serpent devouring its own tail.

و همچنان که شور و اشتیاق آنها افزایش می‌یابد، اعتماد به نفس او نیز افزایش می‌یابد، اوروبوری از تقویت متقابل، ماری که دم خود را می‌بلعد.

💡 Designers tattoo Ouroboros onto sleeves and logos, flirting with eternity and tidy paradoxes.

طراحان، اوروبوروس را روی آستین‌ها و لوگوها خالکوبی می‌کنند و با ابدیت و پارادوکس‌های مرتب لاس می‌زنند.