میتده

لغت نامه دهخدا

( میتدة ) میتدة. [ ت َ دَ ] ( ع اِ ) میتد. میخکوب. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). چوب کوب. ( مهذب الاسماء ). و رجوع به میتد شود.