منتخع

لغت نامه دهخدا

منتخع. [ م ُ ت َ خ ِ ] ( ع ص ) ابر ریزنده همه باران. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).ابری که همه باران خود را ریخته باشد. ( ناظم الاطباء ). || دورشونده از زمین خود. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). آنکه از خانه خود دور می شود. ( ناظم الاطباء ). رجوع به انتخاع شود.