لغت نامه دهخدا
ملتعج. [ م ُ ت َ ع ِ ] ( ع ص ) تفته و بی آرام از اندوه و غم. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). بی آرام از اندوه و غم و تفته شده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به التعاج شود.
ملتعج. [ م ُ ت َ ع ِ ] ( ع ص ) تفته و بی آرام از اندوه و غم. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). بی آرام از اندوه و غم و تفته شده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به التعاج شود.