مقتمع

لغت نامه دهخدا

مقتمع. [ م ُ ت َ م ِ ] ( ع ص ) آب خورنده از مشک یا از سوراخ مشک آب خورنده به دهان. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). و رجوع به اقتماع شود. || برگزیده چیزی گیرنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ).