لغت نامه دهخدا
مقتفر. [ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) در پی رونده و پیروی کننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آن که پیروی می کند و در پی کسی می رود. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اقتفار شود.
مقتفر. [ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) در پی رونده و پیروی کننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آن که پیروی می کند و در پی کسی می رود. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اقتفار شود.