مستنسی

لغت نامه دهخدا

مستنسی ٔ. [ م ُ ت َ س ِءْ ] ( ع ص ) کسی که در ادای وام خود مهلت می خواهد. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ). || به نسیه فروختن خواهنده. ( منتهی الارب ). رجوع به استنساء شود.