لغت نامه دهخدا
متکاول. [ م ُ ت َ وِ ] ( ع ص ) کوتاهی نماینده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که خود را کوتاه می نمایاند. ( ناظم الاطباء ). || بازایستنده از امری. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). کسی که باز می ایستد از کاری. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تکاول شود.
