متعکف
مترادفها
منکب، زاهد، عبادتکننده، گوشهنشین
لغت نامه دهخدا
متعکف. [ م ُ ت َ ع َک ْ ک ِ ] ( ع ص ) خود را بند کننده و بازدارنده. ( منتهی الارب ). کسی که خود را باز میدارد. ( ناظم الاطباء ). || موی تافته و تابداده. || بنده فدوی شده. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).
جمله سازی با متعکف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او سالها بود که در گوشهای دنج از کتابخانه ملی، به مطالعه آثار کهن و تحقیق در مورد تاریخ باستان مشغول بود و در کار خود بسیار متعکف بود.
💡 دانشمندی که در آزمایشگاه خود متعکف به کشف درمان بیماریهای صعبالعبور است، شبها را به تحقیق و آزمایشهای طولانی و بیوقفه میگذراند.
💡 بسیاری از عارفان و صوفیان در طول زندگی خود، به عبادت و ریاضت در خلوت میپرداختند و در مسیر معنوی خود بسیار متعکف بودند.