لغت نامه دهخدا
متقید. [ م ُ ت َ ق َی ْ ی ِ ] ( ع ص ) خویشتن را بند کننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). کسی که خود را ضبط میکند و باز میدارد. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تقید شود. || با سعی و کوشش. || زحمتکش. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟