لغت نامه دهخدا
متشابر. [ م ُ ت َ ب ِ ] ( ع ص ) دو گروه با یکدیگر نزدیک شونده در حرب، گوئی میان ایشان اندازه شبری مانده است. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). جدا شده از همدیگر به اندازه شبری. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تشابر شود.
متشابر. [ م ُ ت َ ب ِ ] ( ع ص ) دو گروه با یکدیگر نزدیک شونده در حرب، گوئی میان ایشان اندازه شبری مانده است. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). جدا شده از همدیگر به اندازه شبری. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تشابر شود.